ΜΑΜΑ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΜΕΡΟΣ 2ο

post3

Ωραία μέχρι εδώ! Τι γίνεται όμως όταν η προσπάθεια για να τηρηθούν τα όρια απέτυχε, η συμπεριφορές των παιδιών έγιναν ενοχλητικές και η μαμά έχει γίνει έξαλλη…

  • Αρχικά, εάν είναι αναγκαίο, παίρνεις το παιδί από τον άμεσο κίνδυνο ή φροντίζεις το παιδί που έχει χτυπήσει. Το ΜΥΣΤΙΚΟ εδώ είναι «να μην ανοίξεις το στόμα σου» (ίσως δαγκώνοντας λίγο τη γλώσσα σου!) στο παιδί που θα ήθελες να φωνάξεις γιατί ότι και να πεις σίγουρα θα το μετανιώσεις αργότερα. Αυτό που θέλουμε εκείνη τη στιγμή είναι το παιδί ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ και όχι εσύ να ξεσπάσεις. Σκέψου ότι εσύ μπορείς να ξεσπάσεις και με άλλους τρόπους διαφορετικούς από το να φωνάξεις.

Συνειδητά, προσπάθησε να είσαι όσο πιο ήρεμη/ος γίνεται. Απομακρύνσου από τα παιδιά (παίρνοντας ίσως, αυτό που ενδεχομένως χτυπήθηκε από το άλλο, μαζί σου ώστε να είναι ασφαλές) και ενημέρωσε πως θα επιστρέψεις όταν όλοι ηρεμήσουν.

Κάνε οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις καλύτερα εκείνη τη στιγμή, εκτονώσου (όχι φυσικά φωνάζοντας ή χτυπώντας) συγκεντρώσου δουλεύοντας με τον εαυτό σου ώστε να τον πείσεις για το «Μπορώ να ανταπεξέλθω σε οποιαδήποτε δυσκολία. Το έχω κάνει ούτως η άλλως στο παρελθόν»

Μπορεί κάποιος τώρα να αναρωτηθεί : πως το παιδί θα μάθει ότι έπεσε σε λάθος συμπεριφορά, αν εσύ παραμείνεις ήρεμη και δεν του φωνάξεις;

Και εδώ οι έρευνες μας βοηθούν και μας αποκαλύπτουν πως όταν εμείς εκνευριζόμαστε μεταδίδεται εκνευρισμός και στα παιδιά κάτι που οδηγεί σε μείωση γνωσιακών διαδικασιών και κατ επέκταση στη λειτουργία της μάθησης.

Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι μέσω της μίμησης τα παιδιά μαθαίνουν, από ένα υγιές μοντέλο(εσένα), να διαχειρίζονται λειτουργικά τα συναισθήματα τους.

Το μειονέκτημα του να αντιδράσεις την στιγμή της έντασης είναι το ότι δεν επεμβαίνεις τη στιγμή που το παιδί είναι σε επαφή με αυτό το συναίσθημα που οδηγεί στη μη λειτουργική συμπεριφορά. Από την άλλη όμως αν εσύ είσαι σε τέτοια κατάσταση δεν μπορείς να εξηγήσεις σε κανέναν τίποτα.

  • Δούλεψε με τα συναισθήματα που σου δημιουργούνται, όταν φτάνει σε αυτό το σημείο η κατάσταση και αναρωτήσου για αυτά. Επίσης καλό είναι να σκεφτείς πως το παιδί συμπεριφέρεται έτσι γιατί είναι παιδί και φέρεται σαν παιδί μέχρι να μεγαλώσει.Το παιδί χρειάζεται την κατανόηση και την συμπαράσταση όταν την αξίζει λιγότερο..
  • Όταν λοιπόν ηρεμήσεις είναι η στιγμή που μπορείς να βοηθήσεις το παιδί να καταλάβει τι το οδήγησε σε αυτή την πράξη.
  • Όταν όλοι είναι ήρεμοι μπορείτε καλύτερα να επικοινωνήσετε και να βγει ένα συμπέρασμα μέσα από αυτό. Ο στόχος εδώ είναι να βοηθήσετε το παιδί να μάθει και να καταλάβει πως το συναίσθημά του (οργή , απογοήτευση, ματαίωση..) το οδήγησε στη λάθος συμπεριφορά. Το κλειδί σε αυτή τη μέθοδο είναι να δείξεις κατανόηση όχι για τη λάθος συμπεριφορά , αλλά για τα συναισθήματα που οδήγησαν εκεί «Καταλαβαίνω ότι θύμωσες με τον αδερφό σου για τι δεν σε αφήνει να παίξεις μαζί του, αλλά δεν σου επιτρέπεται να τον χτυπάς. Μπορούμε μαζί να βρούμε άλλους τρόπους να εκτονώνεις και να εκδηλώνεις τα συναισθήματα σου». Μάθε στο παιδί να αναγνωρίζει τα συναισθήματα που το διακατέχουν (με οποιοδήποτε τρόπο, που αναλογεί στην ηλικία του).

Αυτές είναι μερικές τακτικές αυτοελέγχου που θα ήταν πολύ καλό αν καθημερινά εξασκούσασταν σε αυτές. Όσο πιο πολύ προσπαθείς να τις τηρείς τόσο πιο γρήγορα θα απαλλαγείς από τις φωνές και τη δυσφορία που προκαλούν αυτές! Με αυτό τον τρόπο δείχνουμε στα μικρά μας αγγελούδια πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους.

Χτίζουμε την προσωπικότητα τους με γερά και υγιή θεμέλια…

Εύκολο; Δύσκολο; Σίγουρα όχι ακατόρθωτο!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s